สุนัขพันธุ์บีเกิ้ลเป็นสุนัขที่ถูกเพาะพันธุ์มาให้เป็นสุนัขฟอกซ์ฮาวนด์ขนาดเล็ก (ย่อส่วนมาจากสุนัข English Fox Houndและ American Fox Hound) ดูล่ำสันบึกบึน เหมาะสมกับการใช้งานในการล่าสัตว์ได้อย่างดี ในอดีตบีเกิ้ลเป็นสุนัขที่เพาะพันธุ์ขึ้นมาเพื่อใช้ล่าสัตว์เล็ก จำพวกกระต่ายป่า (Hare) ด้วยเหตุนี้บีเกิ้ลจึงมีความแข็งแรงปราดเปรียว มีโครงสร้างที่บึกบึนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและพละกำลัง
ความสูง: แบ่งออกเป็นสองขนาดคือ ไม่เกิน 13 นิ้ว และเกิน 13 นิ้วแต่ไม่เกิน 15 นิ้ว ข้อผิดมาตรฐาน สุนัขที่เตี้ยกว่า 12 นิ้ว หรือสูงเกินกว่า 15 นิ้ว วัดจากหลัง (หัวไหล่) ถึงปลายเท้า
สีและขน: ทุกสีที่มีในสุนัขกลุ่มฮาวนด์ทั่วๆ ไป แต่สีที่นิยมกันก็คือสุนัขสามสี (สีดำ น้ำตาล ขาว) และสุนัขสองสี (ขาวและน้ำตาล) ขนยาวพอประมาณ ข้อที่ผิดมาตรฐาน: ขนสั้นเกรียนติดผิวหนัง ขนบางมองเห็นผิวหนัง
กะโหลก: ลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมโดยที่ตรงกระหม่อมเป็นรูปโดมหรือโค้งเล็กน้อยมีขนาดกว้างพอเหมาะกับสมส่วนกับร่างกาย
ฟัน: สบแบบกรรไกร
ปาก: ความยาวของกระบอกปากเท่ากับความยาวของกะโหลก ดูแล้วสมส่วนกับส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ปลายปากเหลี่ยมไม่แหลม ความกว้างของปากและแก้มเท่ากับความกว้างของหัวกะโหลกสุนัข มองดูจะมีลักษณะเหมือนเอากล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสมาต่อกัน
จมูก: ขนาดปานกลาง เป็นสีดำสนิทสำหรับสุนัขสามสี แต่สำหรับสุนัขสองสี สีของจมูกอาจจะเป็นสีตับ หรือเข้มกว่าสีของตัวมันได้
หู: แนบกับด้านข้างของกะโหลก แผ่กว้างออก ปลายมน และมีความยวาจนสามารแตะปลายจมูกได้(อนุโลมให้สั้นกว่าหรือยาว กว่าได้เล็กน้อย)
ตา: กลมโตได้สัดส่วนกับใบหน้า มีช่องว่างระหว่างตาทั้งสองข้างพอสมควร มีแววตาอ่อนโยน และแฝงไว้ด้วยความฉลาด และซื่อสัตย์ สีของดวงตาจะเดียวกับสีของจมูกสุนัข ข้อที่ผิดมาตรฐานคือ ตาสองข้างอยู่ชิดกันเกินไป ตาตี่ หรือหางตาแหลมหรือเชิดขึ้นเหมือนสุนัขในกลุ่มเทอร์เรีย
หน้าอกและขาหน้า: ลำตัวส่วนหน้าต้องหนา อกลึกกว้าง ข้อศอกแนบชิดกับลำตัว ขาหน้าเหยียดตรงยาวสมสมส่วนกับขนาดของตัว (50/50) กระดูกใหญ่ลักษณะมนเหมือนขากระต่าย นิ้วเท้าสั้นชิดกันเหมือนเท้าแมว ข้อควรระวังคือข้อศอกกางออก ปลายเท้าไม่ชี้ตรงไปด้านหน้า หน้าแข้งแอ่นหรืองอ และนิ้วห่าง
หัวไหล่: ไหล่มนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แต่ต้องไม่ดูใหญ่มากจนเกินพอดี ทำมุมประมาณ 90 องศา เพราะจะทำให้สุนัขเคลื่อนไหวได้ราบรื่นไม่ติดขัด
คอ: ใหญ่และยาวพอประมาณ ปราศจากรอยย่นของหนัง ทำมุมกับส่วนหลังพอประมาณ
เส้นหลังและเอว: เส้นหลังตรงขนานกับพื้น ไม่ควรคดงอและลาดเอียงจนเกินไป หลังสั้นได้สัดส่วนกับความสูง เมื่อสุนัขยืนตรงควรมีลักษณะสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบตั้ง เอวคอดเล็กน้อยบ่งบอกถึงความแข็งแรงของสุนัข
ซี่โครง: กว้าง และมีความยืดหยุ่นที่ดี มีความกว้างพอกับปอด (สุนัขบีเกิ้ลต้องมีปอดใหญ่ เพราะต้องล่าสัตว์ในระยะทางไกลๆ)
โคนหาง: โคนหางตั้งอยู่บนเส้นหลัง เหยีดตรงตั้งชี้ขึ้น ความยาวของหางพอประมาณ ไม่สั้นหรือยาวเกินไป ไม่โค้งงอจนเกินไป ขนขึ้นเต็มฟูลักษณะเหมือนแปรง ปลายหางต้องมีสีขาวแต้ม ข้อผิดมาตรฐานคือ หางเล็ก ขนหรอมแหรมเหมือนหางหนู
สะโพก โคนขา ปลายเท้าหลัง: สะโพกต้องเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ โคนขากว้าง ทำมุมพอประมาณกับปลายเท้า และปลายเท้าต้องกลมเหมือนเท้าแมว นิ้วชิดกัน
การเคลื่อนไหว: เนื่องจากสุนัขบีเกิ้ลเป็นสุนัขที่ใช้งานล่าสัตว์ ต้องใช้ความอดทนและความสมบูรณ์ของโครงสร้าง และกล้ามเนื้อ สุนัขพันธุ์นี้ต้องมีท่วงท่าในการก้าวย่างอย่างราบลื่น รอยเท้าย่างก้าวของเท้าหลังควรเหยียบทับรอยเท้าหน้าหรือใกล้เคียง หัวไหล่ สะโพก และข้อเท้าต้องมีความยืดหยุ่น การก้าวขาต้องกว้างสามารถเหยียดไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง ขาหลังต้องสอดได้เป็นจังหวะจะโคนกับขาหน้า
แปลและเรียบเรียง: Thai Show Beagle Group
เอกสารอ้างอิง: The New Beagle : by Judith M. Musladin,MD and AntonC.Musladin,MD
|
